donderdag 7 januari 2016
Eerste asielzoekers arriveren op Droomgaard
Vanaf afgelopen woensdag komen er in kleine groepen asielzoekers naar de noodopvang in Droomgaard. Ondanks de eerdere toezeggingen van de gemeente dat het hier voor het overgrote deel om gevluchte gezinnen zou gaan, zien wij vooral heel veel alleenstaande mannen de bussen uit komen. Nu rijst bij ons de vraag; Hoe eerlijk was de gemeente tegen ons over de situatie rond de noodopvang? En wat zijn haar toezeggingen nog waard?
Keulen: Hoe de overheid de publieke opinie probeert te manipuleren
Duitse politieagenten die bij de onlusten in Keulen aanwezig zijn doen een boekje open over hoe de overheid bewust verkeerde informatie naar buiten brengt om zo de waarheid te manipuleren.
De jaarwisseling in Keulen dreigt uit te lopen op een regelrechte ramp voor politiebestuurders en politici in de Duitse stad.
Uit frustratie over de kritiek die zij nu over zich heen krijgen, besloot een aantal de mond open te doen tegen de Duitse krant Die Welt. De getuigenissen van de agenten vertellen inderdaad een heel ander verhaal over de veelbesproken avond.
Ook vinden de agenten het vreemd dat naar buiten is gebracht dat het Noord-Afrikanen zouden zijn. 'Slechts bij een kleine minderheid ging het om Noord-Afrikanen, het overgrote deel van de verdachten kwam uit Syrië,' zegt een agent tegen de krant.
'De meesten van hen waren pas gearriveerde asielzoekers. Ze lieten documenten zien die bij asielzoekerscentra worden verstrekt,' melden de betrokken agenten.
'In werkelijkheid was het precies andersom,' zegt één van de agenten. 'Het ging de meeste Arabische daders om seksuele misdrijven of, vanuit hun kant bezien, om seksueel amusement. De groepen mannen cirkelden om een vrouwelijk slachtoffer heen, sloten haar op in de kring en vergrepen zich aan haar'.
Desgevraagd zegt de woordvoerder van de politievakbond Arnold Plickert dat hij begrijpt dat de agenten nu anoniem uit de school klappen. 'Ik kan heel goed begrijpen dat collega's nu anoniem informatie naar buiten brengen. Ze willen de wijdverbreide onjuist informatie uit de wereld helpen en zich verdedigen. Veel agenten hebben mij gezegd dat zij het gevoel hebben dat zíj als daders worden aangekeken.'
Plickert onderstreept dat het absolute onzin is dat de politie niemand heeft gearresteerd en in hechtenis heeft genomen. Volgens de politieman zijn er zeker 80 gevallen bekend van persoonscontroles en arrestaties. Dat er vluchtelingen onder de daders zaten, staat voor hem ook vast.
Vervolgens bleken er talrijke aanrandingen en diefstallen te zijn gepleegd door verdachten met een Noord-Afrikaans uiterlijk, maar kon door de chaos niemand worden geïdentificeerd. Nu blijkt dat politieagenten zo'n honderd verdachten hebben geïdentificeerd en bleek het niet om Noord-Afrikanen te gaan, maar om recent aangekomen Syrische asielzoekers. De politietop in Keulen heeft nog niet op het verhaal van de agenten gereageerd.
Bron: Elsevier
Bizarre wending Keulen: politieagenten vertellen ander verhaal
Politieagenten die betrokken waren bij de misstanden op het stationsplein van Keulen tijdens de jaarwisseling zijn het zat dat er continu een onjuist beeld wordt gegeven van de avond. Ze zeggen de daders wel degelijk te hebben geïdentificeerd. Het ging bovendien niet om Noord-Afrikanen, maar om Syriërs.De jaarwisseling in Keulen dreigt uit te lopen op een regelrechte ramp voor politiebestuurders en politici in de Duitse stad.
Leugens
Volgens betrokken politieagenten klopt er niet veel van het verhaal dat tot nu toe via officiële kanalen naar buiten is gebracht over de gebeurtenissen in Keulen tijdens Oudjaar.Uit frustratie over de kritiek die zij nu over zich heen krijgen, besloot een aantal de mond open te doen tegen de Duitse krant Die Welt. De getuigenissen van de agenten vertellen inderdaad een heel ander verhaal over de veelbesproken avond.
100 verdachten
Volgens de agenten hebben ze zo'n honderd verdachten staande gehouden en een deel daarvan meegenomen naar het bureau. Dat de politie dus niet zou weten wie de daders zijn, doen de agenten af als onzin.Ook vinden de agenten het vreemd dat naar buiten is gebracht dat het Noord-Afrikanen zouden zijn. 'Slechts bij een kleine minderheid ging het om Noord-Afrikanen, het overgrote deel van de verdachten kwam uit Syrië,' zegt een agent tegen de krant.
Syrische vluchtelingen
De agenten zeggen dat het inderdaad bekend is dat Noord-Afrikaanse bendes in en rond het station misdrijven plegen. Maar zij zouden slechts ten dele betrokken zijn geweest bij de misstanden.'De meesten van hen waren pas gearriveerde asielzoekers. Ze lieten documenten zien die bij asielzoekerscentra worden verstrekt,' melden de betrokken agenten.
Seksueel amusement
Een ander punt dat volgens de agenten niet klopt is dat het de daders vooral om het bestelen van hun slachtoffers zou gaan. Het betasten van vrouwen zou slechts bijzaak, of hulpmiddel bij de diefstal zijn geweest.'In werkelijkheid was het precies andersom,' zegt één van de agenten. 'Het ging de meeste Arabische daders om seksuele misdrijven of, vanuit hun kant bezien, om seksueel amusement. De groepen mannen cirkelden om een vrouwelijk slachtoffer heen, sloten haar op in de kring en vergrepen zich aan haar'.
Agenten voelen zich daders
De getuigenissen van de agenten staan vrijwel haaks op de officiële woorden van politiechef Wolfgang Albers over de zaak en op het uitgelekte politierapport dat donderdag in Bild en Der Spiegel stond.Desgevraagd zegt de woordvoerder van de politievakbond Arnold Plickert dat hij begrijpt dat de agenten nu anoniem uit de school klappen. 'Ik kan heel goed begrijpen dat collega's nu anoniem informatie naar buiten brengen. Ze willen de wijdverbreide onjuist informatie uit de wereld helpen en zich verdedigen. Veel agenten hebben mij gezegd dat zij het gevoel hebben dat zíj als daders worden aangekeken.'
Plickert onderstreept dat het absolute onzin is dat de politie niemand heeft gearresteerd en in hechtenis heeft genomen. Volgens de politieman zijn er zeker 80 gevallen bekend van persoonscontroles en arrestaties. Dat er vluchtelingen onder de daders zaten, staat voor hem ook vast.
Bizarre wending
Door de verklaringen van de politieagenten neemt het verhaal over Oud en Nieuw in Keulen een bizarre wending. Op nieuwjaarsdag meldde de politie nog dat de avond 'vredig' en 'uitgelaten' was verlopen.Vervolgens bleken er talrijke aanrandingen en diefstallen te zijn gepleegd door verdachten met een Noord-Afrikaans uiterlijk, maar kon door de chaos niemand worden geïdentificeerd. Nu blijkt dat politieagenten zo'n honderd verdachten hebben geïdentificeerd en bleek het niet om Noord-Afrikanen te gaan, maar om recent aangekomen Syrische asielzoekers. De politietop in Keulen heeft nog niet op het verhaal van de agenten gereageerd.
Bron: Elsevier
woensdag 6 januari 2016
Open brief mbt de verschrikkingen tijdens Oud en Nieuw in Keulen
In het hoofdstation van Keulen werden op oudejaar
tientallen vrouwen het slachtoffer van diefstal en seksuele aanranding.
Minstens 40 mannen van Arabische en Noord-Afrikaanse origine zouden in
verschillende groepen hun slachtoffers hebben omsingeld, betast en
bestolen. De politie kon er niet rap genoeg bij zijn, omdat ze door
jonge mannen op het stationsplein met vuurwerkpijlen werden belaagd. De Duitse schrijfster Katja Schneidt plaatste naar
aanleiding van de bijzonder onfeestelijke gebeurtenissen een open brief
aan haar regering op facebook.
Geachte Duitse Bondsregering,
Ik moet iets toegeven, jullie hebben schitterend werk verricht! Jullie pogingen om elke terechte kritiek over de houding van vluchtelingen onmiddellijk met het naziverwijt de kop in te drukken, heeft zijn vruchten afgeworpen.
We zijn ondertussen in Duitsland zo ver gekomen dat ontelbare vrouwen al een klacht ingediend hebben (35, maar volgens de politie ligt het feitelijke aantal veel hoger) over het feit dat ze op oudejaarsnacht door een horde wilde asielzoekers beledigd en op de zwaarst mogelijke manier seksueel lastig gevallen werden (ja, het waren asielzoekers, want de politie heeft bij controles de voorgeschreven asielformulieren onder ogen gehad). Slechts de regionale kranten schrijven hierover.
Ze hebben deze vrouwen bepoteld, hun vingers in alle lichaamsopeningen gestoken en soms ook de kleren van hun lichaam getrokken. Dit alles begeleid van ‘ficki – ficki’ en ‘Schlampen’-kreten. De politie kon deze vrouwen niet beschermen omdat ze door de razende asielzoekers met vuurwerk bekogeld werden. Een schande voor ons land!
Waar zijn nu de grootste media? Tv-nieuws? Nergens! Bild? Nergens! Waar is jullie in het Arabisch ondertitelde oproep aan de gewelddadige asielzoekers, waarin jullie duidelijk maken dat vrouwen in dit land geen vrij wild zijn? Waar is meneer Gabriel (SPD) die deze daden scherp veroordeelt en de zwaarste verwensingen uit? Niets! Geen woord!
Nee, we zijn intussen zover gekomen dat we zulke gebeurtenissen doodzwijgen, nationaliteit niet durven benoemen en stilletjes in onze hoofdkussens wenen omwille van de vele seksuele misdrijven door asielzoekers. Het gaat niet langer om enkele gevallen. Ik alleen al verzorg zeven vrouwen die gedurende de laatste zes maanden het slachtoffer zijn geworden van seksueel geweld door ‘vluchtelingen’. Dat mag men echter niet zeggen. Dan is men namelijk een opruier! Een vreemdelingenhater! Een nazi!
Dat deze gebeurtenis doodzwijgen een verdere slag is in het gezicht van de slachtoffers, nemen we er goedkeurend bij. Zelfs ik heb nagedacht of ik wel over de verschrikkelijke gebeurtenissen in Keulen mag schrijven. Ja, ik mag dat! Ik strijd al zoveel jaren tegen huiselijk en seksueel geweld en als ik uitsluitend de gevallen waarbij een Duitser de dader is publiekelijk mag maken, dan ben ik inderdaad een racist.
Maar dat ben ik niet! Ik hou van iedereen, zolang zij maar met respect met hun medemensen omgaan. Mij kan het niet schelen of iemand moslim, christen of jood is. Ik beoordeel mensen naar hun daden, en niet volgens hun afkomst of geloof. Dat in vele moslimlanden een ander vrouwenbeeld heerst en emancipatie een woord uit een vreemde taal is, is niet mijn schuld. Dat er nu vele mensen naar ons land komen met een verouderd vrouwenbeeld, is evenmin mijn schuld.
Als ik echter geweld, dat door een aantal van deze mensen bedreven wordt, goed zou praten, dood zou zwijgen of zou verontschuldigen, dan ben ik wél verantwoordelijk. Ik geef hen dan het idee dat ik het goedkeur dat zij vrouwen discrimineren, domineren en seksueel misbruiken. Dat zou fout zijn. Daarom ga ik niet zwijgen, want ik zou ook mijn mond niet houden als de daders Duitsers waren. Ieder die een beetje kan denken weet dat een groot gedeelte van de mensen die hierheen komen niet gewelddadig zijn. Maar bij een miljoen vluchtelingen is 10% die seksueel geweld plegen al genoeg om 100.000 vrouwen een slachtoffer van seksueel geweld te maken.
Ik zal ook niet stoppen de hier bescherming zoekende mannen duidelijk te maken dat ik van hen verwacht dat zij Duitse vrouwen niet als vrij wild beschouwen en dat ik evenzeer verwacht dat zij de integratie van hun vrouwen, zusters en dochters niet met verouderde waardepatronen verhinderen! Wie hier wil wonen, moet onze cultuur volledig respecteren, zonder discussie! Wij, Duitse vrouwen, willen niet ‘ficki – ficki’ doen en we zijn ook geen ‘Schlampen’ (sletten) die erop wachten eens een grondige beurt te krijgen. Wij beslissen zelf wie ons waar aanraakt en dat moet zo blijven!
En nu, beste regering, verwacht ik dat jullie eindelijk jullie verantwoordelijkheid nemen en de daders duidelijk maken dat we genoeg Duitse verkrachters hebben. We zijn niet van plan om dit aantal nog te doen stijgen.’
Geachte Duitse Bondsregering,
Ik moet iets toegeven, jullie hebben schitterend werk verricht! Jullie pogingen om elke terechte kritiek over de houding van vluchtelingen onmiddellijk met het naziverwijt de kop in te drukken, heeft zijn vruchten afgeworpen.
We zijn ondertussen in Duitsland zo ver gekomen dat ontelbare vrouwen al een klacht ingediend hebben (35, maar volgens de politie ligt het feitelijke aantal veel hoger) over het feit dat ze op oudejaarsnacht door een horde wilde asielzoekers beledigd en op de zwaarst mogelijke manier seksueel lastig gevallen werden (ja, het waren asielzoekers, want de politie heeft bij controles de voorgeschreven asielformulieren onder ogen gehad). Slechts de regionale kranten schrijven hierover.
Ze hebben deze vrouwen bepoteld, hun vingers in alle lichaamsopeningen gestoken en soms ook de kleren van hun lichaam getrokken. Dit alles begeleid van ‘ficki – ficki’ en ‘Schlampen’-kreten. De politie kon deze vrouwen niet beschermen omdat ze door de razende asielzoekers met vuurwerk bekogeld werden. Een schande voor ons land!
Waar zijn nu de grootste media? Tv-nieuws? Nergens! Bild? Nergens! Waar is jullie in het Arabisch ondertitelde oproep aan de gewelddadige asielzoekers, waarin jullie duidelijk maken dat vrouwen in dit land geen vrij wild zijn? Waar is meneer Gabriel (SPD) die deze daden scherp veroordeelt en de zwaarste verwensingen uit? Niets! Geen woord!
Nee, we zijn intussen zover gekomen dat we zulke gebeurtenissen doodzwijgen, nationaliteit niet durven benoemen en stilletjes in onze hoofdkussens wenen omwille van de vele seksuele misdrijven door asielzoekers. Het gaat niet langer om enkele gevallen. Ik alleen al verzorg zeven vrouwen die gedurende de laatste zes maanden het slachtoffer zijn geworden van seksueel geweld door ‘vluchtelingen’. Dat mag men echter niet zeggen. Dan is men namelijk een opruier! Een vreemdelingenhater! Een nazi!
Dat deze gebeurtenis doodzwijgen een verdere slag is in het gezicht van de slachtoffers, nemen we er goedkeurend bij. Zelfs ik heb nagedacht of ik wel over de verschrikkelijke gebeurtenissen in Keulen mag schrijven. Ja, ik mag dat! Ik strijd al zoveel jaren tegen huiselijk en seksueel geweld en als ik uitsluitend de gevallen waarbij een Duitser de dader is publiekelijk mag maken, dan ben ik inderdaad een racist.
Maar dat ben ik niet! Ik hou van iedereen, zolang zij maar met respect met hun medemensen omgaan. Mij kan het niet schelen of iemand moslim, christen of jood is. Ik beoordeel mensen naar hun daden, en niet volgens hun afkomst of geloof. Dat in vele moslimlanden een ander vrouwenbeeld heerst en emancipatie een woord uit een vreemde taal is, is niet mijn schuld. Dat er nu vele mensen naar ons land komen met een verouderd vrouwenbeeld, is evenmin mijn schuld.
Als ik echter geweld, dat door een aantal van deze mensen bedreven wordt, goed zou praten, dood zou zwijgen of zou verontschuldigen, dan ben ik wél verantwoordelijk. Ik geef hen dan het idee dat ik het goedkeur dat zij vrouwen discrimineren, domineren en seksueel misbruiken. Dat zou fout zijn. Daarom ga ik niet zwijgen, want ik zou ook mijn mond niet houden als de daders Duitsers waren. Ieder die een beetje kan denken weet dat een groot gedeelte van de mensen die hierheen komen niet gewelddadig zijn. Maar bij een miljoen vluchtelingen is 10% die seksueel geweld plegen al genoeg om 100.000 vrouwen een slachtoffer van seksueel geweld te maken.
Ik zal ook niet stoppen de hier bescherming zoekende mannen duidelijk te maken dat ik van hen verwacht dat zij Duitse vrouwen niet als vrij wild beschouwen en dat ik evenzeer verwacht dat zij de integratie van hun vrouwen, zusters en dochters niet met verouderde waardepatronen verhinderen! Wie hier wil wonen, moet onze cultuur volledig respecteren, zonder discussie! Wij, Duitse vrouwen, willen niet ‘ficki – ficki’ doen en we zijn ook geen ‘Schlampen’ (sletten) die erop wachten eens een grondige beurt te krijgen. Wij beslissen zelf wie ons waar aanraakt en dat moet zo blijven!
En nu, beste regering, verwacht ik dat jullie eindelijk jullie verantwoordelijkheid nemen en de daders duidelijk maken dat we genoeg Duitse verkrachters hebben. We zijn niet van plan om dit aantal nog te doen stijgen.’
Je rechten en plichten als demonstrant
Veel mensen zijn tegen de komst van de asielopvang in ons dorp, maar weten niet hoe zij hun ongenoegen om kunnen zetten in actie en protest opdat hun stem wel gehoord wordt door de gemeente. Via deze beknopte folder willen wij je wat inzichten geven in wat je rechten en plichten zijn als demonstrant. In een democratische rechtstaat is de vrijheid om te demonstreren een fundamenteel recht. Door te demonstreren kun je als burger actief deelnemen aan het democratische proces. Dit is gewaarborgd in verschillende internationale mensenrechtenverdragen alsmede artikel 9 van de Nederlandse grondwet. Het staat iedereen vrij om te demonstreren om zo op een eigen manier invulling te geven aan de vrijheid van meningsuiting.
Aanvraag:
Om een demonstratie te organiseren heb je in principe géén vergunning nodig. Echter geldt er wel een aanmeldingstermijn van ten minste vier dagen, waarin je een kennisgeving aan de burgemeester moet geven over je voornemen om een protest te organiseren. Enkel een eenmansactie is van deze meldingsplicht vrij gesteld. Het kan zijn dat er na de kennisgeving een afspraak wordt gemaakt om samen met de gemeente en politie de voorwaarden waaraan een demonstratie moet voldoen te overleggen. Alleen in zéér uitzonderlijke gevallen kan de burgemeester beperkingen aan een demonstratie opleggen of deze in zijn geheel verbieden. Dit kan naderhand echter altijd bij de rechter aangevochten worden om de demonstratie alsnog doorgang te laten krijgen.
Een kennisgeving aan de gemeente kan via brief of email worden ingediend en moet in ieder geval de volgende zaken vermelden:
- De naam van de organisator en contactgegevens (mobiel telefoonnummer en e-mailadres)
- Het doel van de demonstratie
- Datum en het tijdstip van aanvang
- De verwachte duur van de demonstratie
- Het verwachte aantal deelnemers
- Het soort activiteiten (bijv. toespraken, geluidswagen, flashmob)
- De locatie van de demonstratie en de route die er gelopen gaat worden
Organisatie:
Het organiseren van demonstraties is geen exacte wetenschap, maar het moet natuurlijk wel goed doordacht zijn. Heb je echter goede plannen en een realistisch inzicht, dan is er niets dat succes in de weg staat.
Er zijn verschillende vormen van protest. De meest bekende actievorm is de demonstratie. Demonstraties zijn een actiemiddel, waarbij aandacht wordt gevraagd voor een bepaalde zaak en waarbij wordt geprobeerd aan te tonen dat er onder de bevolking een groot draagvlak is voor het doel van de demonstratie. Een demonstratie valt of staat dan ook met de opkomst.
Een andere vorm van protest is de ludieke actie, die opvallend en vooral spraakmakend moet zijn op een positieve manier. Een ludieke verpakking kan helpen om iets wat moeilijk is om te zeggen, gemakkelijker aanvaardbaar te maken. Ook is er de picketline waar een kleinere groep mensen met borden en spandoeken bij een bepaalde locatie (zoals de ingang van het gemeentehuis) gaat staan om aandacht voor hun zaak te vragen.
Tijdens demonstraties worden vaak toespraken gehouden om de deelnemers en omstanders duidelijk te maken waarom er wordt geprotesteerd.
Als je een demonstratie houdt moet je ervoor zorgen dat minstens 10% van de demonstranten tot de organisatie behoort en als zodanig herkenbaar is, bijvoorbeeld door het dragen van veiligheidshesjes of armbanden. Zij moeten erop toe zien dat de bevelen van de politie in het belang van de openbare orde en/of veiligheid worden opgevolgd door de demonstranten. Meestal loopt bij demonstraties niet altijd alles volgens plan, zorg er dus voor dat er binnen de organisatie vooraf duidelijke afspraken worden gemaakt over hoe te handelen bij bepaalde situaties.
Er zijn veel manieren om je demonstratie onder de aandacht te brengen. Van huis aan huis folderen, flyeren op straat, het plaatsen van een advertentie in de krant, sociale media, tot het ophangen van posters op vrije plakplaatsen. Om een goede opkomst te waarborgen is het belangrijk zoveel mogelijk mensen bij de mobilisatie te betrekken en de demonstratie op zoveel mogelijk manieren onder de aandacht te brengen. Bij kleinere demonstraties zoals de picketline is dit uiteraard van minder belang.
Kom ook in actie:
Hopelijk heeft deze folder je enkele nieuwe ideeën en inzichten aangereikt over je rechten en plichten als demonstrant. Maar demonstreren is natuurlijk geen kwestie van theorie, maar van praktijk. Hoe meer mensen de straat op gaan om te demonstreren en protest aan te tekenen, hoe meer druk er op de gemeente zal komen te staan om naar de bevolking te luisteren. Kom dus mee in actie en organiseer iets met je vrienden en kennissen. Wees creatief en laat je fantasie de vrije loop.
Samen staan we sterk!
Kaatsheuvel tegen Asielwaanzin
Aanvraag:
Om een demonstratie te organiseren heb je in principe géén vergunning nodig. Echter geldt er wel een aanmeldingstermijn van ten minste vier dagen, waarin je een kennisgeving aan de burgemeester moet geven over je voornemen om een protest te organiseren. Enkel een eenmansactie is van deze meldingsplicht vrij gesteld. Het kan zijn dat er na de kennisgeving een afspraak wordt gemaakt om samen met de gemeente en politie de voorwaarden waaraan een demonstratie moet voldoen te overleggen. Alleen in zéér uitzonderlijke gevallen kan de burgemeester beperkingen aan een demonstratie opleggen of deze in zijn geheel verbieden. Dit kan naderhand echter altijd bij de rechter aangevochten worden om de demonstratie alsnog doorgang te laten krijgen.
Een kennisgeving aan de gemeente kan via brief of email worden ingediend en moet in ieder geval de volgende zaken vermelden:
- De naam van de organisator en contactgegevens (mobiel telefoonnummer en e-mailadres)
- Het doel van de demonstratie
- Datum en het tijdstip van aanvang
- De verwachte duur van de demonstratie
- Het verwachte aantal deelnemers
- Het soort activiteiten (bijv. toespraken, geluidswagen, flashmob)
- De locatie van de demonstratie en de route die er gelopen gaat worden
Organisatie:
Het organiseren van demonstraties is geen exacte wetenschap, maar het moet natuurlijk wel goed doordacht zijn. Heb je echter goede plannen en een realistisch inzicht, dan is er niets dat succes in de weg staat.
Er zijn verschillende vormen van protest. De meest bekende actievorm is de demonstratie. Demonstraties zijn een actiemiddel, waarbij aandacht wordt gevraagd voor een bepaalde zaak en waarbij wordt geprobeerd aan te tonen dat er onder de bevolking een groot draagvlak is voor het doel van de demonstratie. Een demonstratie valt of staat dan ook met de opkomst.
Een andere vorm van protest is de ludieke actie, die opvallend en vooral spraakmakend moet zijn op een positieve manier. Een ludieke verpakking kan helpen om iets wat moeilijk is om te zeggen, gemakkelijker aanvaardbaar te maken. Ook is er de picketline waar een kleinere groep mensen met borden en spandoeken bij een bepaalde locatie (zoals de ingang van het gemeentehuis) gaat staan om aandacht voor hun zaak te vragen.
Tijdens demonstraties worden vaak toespraken gehouden om de deelnemers en omstanders duidelijk te maken waarom er wordt geprotesteerd.
Als je een demonstratie houdt moet je ervoor zorgen dat minstens 10% van de demonstranten tot de organisatie behoort en als zodanig herkenbaar is, bijvoorbeeld door het dragen van veiligheidshesjes of armbanden. Zij moeten erop toe zien dat de bevelen van de politie in het belang van de openbare orde en/of veiligheid worden opgevolgd door de demonstranten. Meestal loopt bij demonstraties niet altijd alles volgens plan, zorg er dus voor dat er binnen de organisatie vooraf duidelijke afspraken worden gemaakt over hoe te handelen bij bepaalde situaties.
Er zijn veel manieren om je demonstratie onder de aandacht te brengen. Van huis aan huis folderen, flyeren op straat, het plaatsen van een advertentie in de krant, sociale media, tot het ophangen van posters op vrije plakplaatsen. Om een goede opkomst te waarborgen is het belangrijk zoveel mogelijk mensen bij de mobilisatie te betrekken en de demonstratie op zoveel mogelijk manieren onder de aandacht te brengen. Bij kleinere demonstraties zoals de picketline is dit uiteraard van minder belang.
Kom ook in actie:
Hopelijk heeft deze folder je enkele nieuwe ideeën en inzichten aangereikt over je rechten en plichten als demonstrant. Maar demonstreren is natuurlijk geen kwestie van theorie, maar van praktijk. Hoe meer mensen de straat op gaan om te demonstreren en protest aan te tekenen, hoe meer druk er op de gemeente zal komen te staan om naar de bevolking te luisteren. Kom dus mee in actie en organiseer iets met je vrienden en kennissen. Wees creatief en laat je fantasie de vrije loop.
Kaatsheuvel tegen Asielwaanzin
maandag 4 januari 2016
Het ware motief achter de massamigratie
Interessant essay door de sociaal-filosoof Mathijs Koenraadt over de achterliggende redenen voor de massa immigratie en de vluchtelingencrisis.
De lagelonenindustrie bepaalt de grenzen van het Westen
Migratie
is van alle tijden, maar de afgelopen halve eeuw aan massamigratie naar
Europa is historisch gezien de uitzondering op de regel.
We zijn allemaal afstammelingen van migranten, maar de meesten van ons stammen niet af van illegale migranten. De miljoenen Europeanen die met de Holland-Amerika Lijn van Amsterdam naar New York trokken, vulden een economische vraag in. Ze werden bij aankomst verwerkt op Ellis Island, waar ze moesten slagen voor een medische keuring en een intelligentietest. Vielen de gelukszoekers af, dan werden ze zonder pardon per eerstvolgende boot weggestuurd.
Het deed er geenszins toe of de uitgeproceerden zichzelf zielig, beledigd of gediscrimineerd voelden. Hoe anders legt het Europese grensbeleid nu miljoenen, volstrekt onintegreerbare armen zonder tegenprestatie aan het welvaartsinfuus. De Amerikaanse kolonisten van weleer maakten het land economisch sterk, maar de meerderheid van de huidige vluchtelingen belandt wegens gebrek aan opleiding in uitkeringen. Zij verzwakken Europa.
De oorlog en honger die mensen tot vluchten dwingt, ontstaat als gevolg van langdurige sociale aftakelprocessen. Met de Verenigde Naties voorop heeft de internationale gemeenschap de plicht om benodigde hulp ruimschoots van te voren op orde te brengen. Opvang in de regio is bovendien goedkoper en veiliger dan mensen duizenden kilometers over land en water naar andere oorden te sturen.
Maar toch gebeurt dit niet. De eensluidende ‘oplossing’ klinkt telkens weer: stuur iedereen maar naar Europa. Is Europa dan soms de hemel op aarde? Zijn Europeanen halfgoden die niet alleen hun eigen, maar ook de problemen van de hele wereld in een handomdraai kunnen oplossen? Wat voor zieke geesten hebben belang bij de dood van het verdronken jongetje Aylan?
Objectief beschouwd verdronken er van de Syrische vluchtelingen meer in de Middellandse Zee dan er zouden zijn verhongerd of omgekomen als ze thuis waren gebleven. Waarom dan worden zogeheten critici, namelijk de mensen die oorlog en honger in de wereld juist willen voorkomen, systematisch weggezet als vreemdelingenhaters, alsof hun weerstand tegen menselijk leed zou zijn ingegeven door haat?
De gastarbeiders kwamen immers niet uit zichzelf, maar werden, zegt ook PvdA-intellectueel Paul Scheffer,1 door bedrijven zoals het Nederlandse DAF actief geronseld. Maar ondanks dat de gastarbeidermigratie officieel stop werd gezet, zorgden gezinsherenging, een hogere voortplantingssnelheid van de nieuwkomers alsmede een kortere generatiecyclus2 voor een sterk groeiende allochtone bevolking.
Inmiddels telt Nederland meer dan 2 miljoen niet-westerse allochtonen en bijna 4 miljoen allochtonen totaal, op een bevolking van 17 miljoen (meer dan 20%). Autochtonen zullen bij huidige groeisnelheden nog deze eeuw een minderheid in eigen land worden.3
Wat christelijke, westerse, relatief hoogopgeleide Oost-Europeanen niet mochten—een baan zoeken in West Europa—mogen de nog veel armere, grotendeels analfabete werkpaarden uit de Arabische wereld wel. De veelal islamitische bevolkingsgroepen die naar Nederland kwamen, bevolken inmiddels al een halve eeuw lang een nieuw geschapen allochtone onderklasse, parallel aan de autochtone, die voor haar eigenbehoud niet ontoevallig CD, LPF en later PVV begon te stemmen.
Een recent nieuwsbericht verraadt het ware motief achter deze moderne volksverhuizingen. Op 2 januari 2016 ontsloeg het Amerikaanse bedrijf Cargill 190 medewerkers—Somalische vluchtelingen die hadden geëist dat ze vaker, langer en met meer man tegelijk naar Mekka mochten bidden. De gevraagde gebedsonderbrekingen zouden volgens het bedrijf de productie in gevaar brengen.
De vraag is: kwamen deze vluchtelingen, overwegend alleenstaande, volwassen moslimmannen, werkelijk naar Amerika voor een beter leven, of werden ze geronseld door grote multinationals, die uit kostenoogpunt de allergoedkoopste industriële arbeiders in huis willen halen? Globalisering betekent dus eigenlijk de wereldwijde race naar de bodem. Karl Marx keert zich in zijn graf om.
De arme migranten zijn bovendien een alternatief voor het mislukte offshoringbeleid. In plaats van fabrieken af te breken en ze elders opnieuw te bouwen, blijkt het efficiënter om hordes arme mensen naar de fabriek te brengen. Bij gebrek aan een teletijdmachine om arbeiders rechtstreeks uit het Industriële Tijdperk naar nu te brengen, kiezen lagelonenbedrijven voor omgekeerde offshoring. Ze verplaatsen de armoede naar het Westen in plaats van rijkdom naar de wereld.
In Nederland zijn Mark Rutte (VVD), Alexander Pechtold (D66) en Diederik Samsom (PvdA) helemaal geen gekozen politici van het volk, als ze dat al ooit waren, maar de marionetten van de lagelonensector. Van deze driekoppige, paarse wurgslang speelt Rutte de rol van CEO, Pechtold vertegenwoordigt de elitaire aandeelhouders en Samsom moet als marketingman “het verhaal” aan het onwillige volk verkopen.
Dit kabinet weet bijvoorbeeld nu al dat ‘we’ in 2016 een kwart miljoen vluchtelingen zullen verwelkomen. Als helderzienden weten de heren politici dus al precies hoeveel vluchtelingen we gaan krijgen. Deze trefzekerheid verraadt dat in werkelijkheid de Nederlandse lagelonenindustrie de arbeidersquotums influistert.
We hebben dus niet alleen een nepparlement, maar leven de facto in een rudimentaire nepdemocratie, gekaapt door zowel linkse als rechtse geldwolven.
Ik adviseer de heren Rutte, Pechtold en Samsom om alvast een bootje in Calais klaar te zetten voor hun vlucht naar Engeland, want de dag dat de berooide massa met hooivorken en brandende fakkels achter ze aan komt, nadert.
We zijn allemaal afstammelingen van migranten, maar de meesten van ons stammen niet af van illegale migranten. De miljoenen Europeanen die met de Holland-Amerika Lijn van Amsterdam naar New York trokken, vulden een economische vraag in. Ze werden bij aankomst verwerkt op Ellis Island, waar ze moesten slagen voor een medische keuring en een intelligentietest. Vielen de gelukszoekers af, dan werden ze zonder pardon per eerstvolgende boot weggestuurd.
Het deed er geenszins toe of de uitgeproceerden zichzelf zielig, beledigd of gediscrimineerd voelden. Hoe anders legt het Europese grensbeleid nu miljoenen, volstrekt onintegreerbare armen zonder tegenprestatie aan het welvaartsinfuus. De Amerikaanse kolonisten van weleer maakten het land economisch sterk, maar de meerderheid van de huidige vluchtelingen belandt wegens gebrek aan opleiding in uitkeringen. Zij verzwakken Europa.
Waarom bestaat massamigratie eigenlijk nog?
Massamigratie komt enkel op gang wanneer een grootschalige regio bijvoorbeeld in staat van oorlog verkeert, of de bevolking op het punt staat te verhongeren. Denk aan de Ierse hongersnood van 1845-1850, die vele Ieren naar het beloofde land Amerika dreef. Massamigratie gebeurt echter nooit spontaan. Ze is altijd het gevolg van ellende; iedere vluchteling is er één te veel.
De oorlog en honger die mensen tot vluchten dwingt, ontstaat als gevolg van langdurige sociale aftakelprocessen. Met de Verenigde Naties voorop heeft de internationale gemeenschap de plicht om benodigde hulp ruimschoots van te voren op orde te brengen. Opvang in de regio is bovendien goedkoper en veiliger dan mensen duizenden kilometers over land en water naar andere oorden te sturen.
Maar toch gebeurt dit niet. De eensluidende ‘oplossing’ klinkt telkens weer: stuur iedereen maar naar Europa. Is Europa dan soms de hemel op aarde? Zijn Europeanen halfgoden die niet alleen hun eigen, maar ook de problemen van de hele wereld in een handomdraai kunnen oplossen? Wat voor zieke geesten hebben belang bij de dood van het verdronken jongetje Aylan?
Objectief beschouwd verdronken er van de Syrische vluchtelingen meer in de Middellandse Zee dan er zouden zijn verhongerd of omgekomen als ze thuis waren gebleven. Waarom dan worden zogeheten critici, namelijk de mensen die oorlog en honger in de wereld juist willen voorkomen, systematisch weggezet als vreemdelingenhaters, alsof hun weerstand tegen menselijk leed zou zijn ingegeven door haat?
De gastarbeidermythe
De massamigratie van gastarbeiders naar West Europa uit niet-westerse landen als Turkije en Marokko kwam sinds de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw op gang, omdat Europa helpende handen nodig had om haar economieën weer op te bouwen. De gastarbeiderstromen eindigden officiëel in 1973, toen zowel Duitsland als Nederland het wervings- en selectieprogramma beëindigden.
De gastarbeiders kwamen immers niet uit zichzelf, maar werden, zegt ook PvdA-intellectueel Paul Scheffer,1 door bedrijven zoals het Nederlandse DAF actief geronseld. Maar ondanks dat de gastarbeidermigratie officieel stop werd gezet, zorgden gezinsherenging, een hogere voortplantingssnelheid van de nieuwkomers alsmede een kortere generatiecyclus2 voor een sterk groeiende allochtone bevolking.
Inmiddels telt Nederland meer dan 2 miljoen niet-westerse allochtonen en bijna 4 miljoen allochtonen totaal, op een bevolking van 17 miljoen (meer dan 20%). Autochtonen zullen bij huidige groeisnelheden nog deze eeuw een minderheid in eigen land worden.3
Wat christelijke, westerse, relatief hoogopgeleide Oost-Europeanen niet mochten—een baan zoeken in West Europa—mogen de nog veel armere, grotendeels analfabete werkpaarden uit de Arabische wereld wel. De veelal islamitische bevolkingsgroepen die naar Nederland kwamen, bevolken inmiddels al een halve eeuw lang een nieuw geschapen allochtone onderklasse, parallel aan de autochtone, die voor haar eigenbehoud niet ontoevallig CD, LPF en later PVV begon te stemmen.
Het Tweede Industriële Tijdperk
De multiculturele samenleving leek heel even te stabiliseren. Maar die situatie veranderde onverwacht toen in 2015 de Syrische vluchtelingencrisis losbarstte, een godgeschenk voor zowel roofkapitalisten als roofsocialisten, die de vluchtelingen als werk- en stemvee voor hun karretjes spanden. Er valt veel geld te verdienen in de asielindustrie, ook al worden de winsten betaald door de belastingbetaler.
Een recent nieuwsbericht verraadt het ware motief achter deze moderne volksverhuizingen. Op 2 januari 2016 ontsloeg het Amerikaanse bedrijf Cargill 190 medewerkers—Somalische vluchtelingen die hadden geëist dat ze vaker, langer en met meer man tegelijk naar Mekka mochten bidden. De gevraagde gebedsonderbrekingen zouden volgens het bedrijf de productie in gevaar brengen.
De vraag is: kwamen deze vluchtelingen, overwegend alleenstaande, volwassen moslimmannen, werkelijk naar Amerika voor een beter leven, of werden ze geronseld door grote multinationals, die uit kostenoogpunt de allergoedkoopste industriële arbeiders in huis willen halen? Globalisering betekent dus eigenlijk de wereldwijde race naar de bodem. Karl Marx keert zich in zijn graf om.
De arme migranten zijn bovendien een alternatief voor het mislukte offshoringbeleid. In plaats van fabrieken af te breken en ze elders opnieuw te bouwen, blijkt het efficiënter om hordes arme mensen naar de fabriek te brengen. Bij gebrek aan een teletijdmachine om arbeiders rechtstreeks uit het Industriële Tijdperk naar nu te brengen, kiezen lagelonenbedrijven voor omgekeerde offshoring. Ze verplaatsen de armoede naar het Westen in plaats van rijkdom naar de wereld.
Verraad aan beschaving
De bedrijfspsychopaten die deze vluchtelingenstromen aansturen, interesseren zich noch voor de kwaliteit van de migrant, noch voor de verdronken aantallen. Vanuit financieel eigenbelang dicteren zij wat de politiek moet doen en wat het volk ervan moet vinden. En om hun doel te bereiken, kochten multinationals hun eigen politieke honden om.
In Nederland zijn Mark Rutte (VVD), Alexander Pechtold (D66) en Diederik Samsom (PvdA) helemaal geen gekozen politici van het volk, als ze dat al ooit waren, maar de marionetten van de lagelonensector. Van deze driekoppige, paarse wurgslang speelt Rutte de rol van CEO, Pechtold vertegenwoordigt de elitaire aandeelhouders en Samsom moet als marketingman “het verhaal” aan het onwillige volk verkopen.
Dit kabinet weet bijvoorbeeld nu al dat ‘we’ in 2016 een kwart miljoen vluchtelingen zullen verwelkomen. Als helderzienden weten de heren politici dus al precies hoeveel vluchtelingen we gaan krijgen. Deze trefzekerheid verraadt dat in werkelijkheid de Nederlandse lagelonenindustrie de arbeidersquotums influistert.
We hebben dus niet alleen een nepparlement, maar leven de facto in een rudimentaire nepdemocratie, gekaapt door zowel linkse als rechtse geldwolven.
Verzet
Dit grootschalige misdrijf tegen de Europese menselijkheid is geen gewoon verraad, geen schending van landsgrenzen of belediging van nationale identiteiten. Het is het verraad aan de gehele westerse beschaving. Zelfs Stalin en Hitler stortten hun volkeren niet met deze doelgerichtheid in de afgrond. Het verzet, zodra het eenmaal op gang komt, zal daarom meedogenloos zijn.
Ik adviseer de heren Rutte, Pechtold en Samsom om alvast een bootje in Calais klaar te zetten voor hun vlucht naar Engeland, want de dag dat de berooide massa met hooivorken en brandende fakkels achter ze aan komt, nadert.
- 1. Paul Scheffer sprak dit inzicht uit tijdens een debat met Thilo Sarrazin in De Balie, Amsterdam, 10 december 2012.
- 2. Sarrazin, Thilo. Deutschland schafft sich ab. 1st ed. München: Deutsche Verlags-Anstalt, 2012. (Eroberung durch Fertilität?, uit hoofdstuk 7: Zuwanderung und Immigration, p. 247-249)
- 3. . Minderheid in eigen land: Hoe progressieve strijd ontaardt in genocide en ANC-apartheid. 1st ed. Bibliotheca Africana Formicae, 2015. (Epiloog)
Mathijs Koenraadt
zondag 3 januari 2016
'Vrouw niet veilig': Bende-oorlog en verkrachting in AZC
In het grootste opvangcentrum voor vluchtelingen in Duitsland, de HEAE in Giessen waar momenteel 6000 mensen verblijven, heersen wantoestanden. Vrouwen en meisjes worden er door mede-asielzoekers verkracht. Ook is er sprake van dwangprostitutie. Vrouwelijke asielzoekers zouden 's nachts bang zijn om de toiletten te bezoeken uit angst te worden aangerand.
Bovendien is in het opvangcentrum sprake van ernstig geweld tussen Albanese bendes en groepen vluchtelingen uit Eritrea en Somalië. In een brandbrief aan politici kaarten vier welzijnsorganisaties de misstanden aan. Zij wijzen op 'talrijke' gevallen van verkrachting en aanranding. Volgens hen beschouwen mannen alleenreizende vrouwen als loslopend wild.
Woensdag werd bekend dat ook Nederland een mega-opvangkamp krijgt voor vluchtelingen. In Heumensoord bij Nijmegen komt een tentenkamp voor 3000 asielzoekers Woordvoerders van de organisaties betreuren dat hun brandbrief over de wantoestanden in het Duitse azc, is uitgelekt. De brief circuleert in neonazi-fora op internet, waar tegen asielzoekers wordt geageerd.
Dicht op elkaar
Duitsland rekent dit jaar met een miljoen asielzoekers, voor een groot deel afkomstig uit islamitische landen. Omdat de opvangcentra overvol zijn worden her en der noodonderkomens ingericht. In de 'Hessische Erstaufnahmeeinrichting für Flüchtlinge' (HEAE) verblijven op het moment zo'n 6000 asielzoekers. Volgens de psychiater Klaus-Dieter Grothe, die met de vluchtelingen werkt en het opvangkamp goed kent, is de situatie in de HEAE niet uitzonderlijk. ,,Dit komt overal voor waar vrouwen en mannen, die elkaar niet kennen, dicht op elkaar zitten.''
Naar het precieze aantal gevallen van verkrachting kan slechts worden gegist, zegt Grothe: ,,Maar het zijn er heel veel. Giessen heeft 80.000 inwoners, er zijn 6000 asielzoekers. Maar: tien procent van het aantal geboortes in de stad betreft baby's van vrouwelijke asielzoekers. Vrouwen die op de vlucht zijn, krijgen niet massaal kinderen. Dit duidt op ongewenste zwangerschappen.''
Aangifte
Minder dan tien vrouwen hebben het afgelopen halfjaar een aanklacht wegens verkrachting ingediend. Grothe: ,,Deze vrouwen en meisjes hebben grote angst om mede-asielzoekers, vaak landgenoten met wie zij samen zijn gevlucht en van wie zij afhankelijk zijn, aan te geven.''
De misstanden in de HEAE staan in schril contrast met de feestelijke beelden van de intocht van asielzoekers, die door Duitse burgers worden verwelkomd met bloemen en speelgoed. Als ze in de opvangkampen zijn, ziet de situatie er anders uit, beaamt Grothe. Volgens hem moeten de mannen en vrouwen in de HEAE zo snel mogelijk van elkaar worden gescheiden. ,,Gelukkig staat dit binnenkort te gebeuren.''
'Incidenteel'
De autoriteiten erkennen dat er incidenten zijn. ,,Maar verkrachtingen zijn incidenteel,'' zei een woordvoerder van de HEAE tegen de Giessener Allgemeine Zeitung. De HEAE heeft een lange traditie, ondermeer als opvangcentrum voor gevluchte burgers uit de DDR. Tot in Somalië is de naam van de stad een begrip omdat in Giessen al decennia vluchtelingen uit dat land worden opgevangen
Somaliërs zijn ook betrokken bij de bendeoorlogen in de HEAE, weet Grothe: ,,De staat heeft moeite in het kamp zijn geweldsmonopolie door te zetten. Albaniërs vechten met Eritreërs en Somaliërs. Zij zijn erg racistisch en willen helemaal niet met zwarten uit Afrika onder één dak leven.'' Recent werden veertien Albanezen gearresteerd, die twee asielzoekers het ziekenhuis in sloegen.
Ook in Nederland openen binnenkort opvangcentra voor grote aantallen asielzoekers. Psychiater Grothe: ,,Daar zullen dit soort excessen zich ongetwijfeld voordoen."
zaterdag 2 januari 2016
Noodopvang vluchtelingen in Woudrichem kostte 65.000 euro, meeste ging naar beveiliging
De opvang van asielzoekers heeft een prijskaartje en vreet flink van het gemeenschapsgeld.
WOUDRICHEM - De tijdelijke opvang van 32 jonge asielzoekers in Woudrichem, in oktober van dit jaar, heeft de drie samenwerkende gemeenten ruim 65.000 euro gekost. Werkendam, Aalburg en Woudrichem boden tijdelijk onderdak aan in een leegstaand pand van de Rabobank in Woudrichem. Het totale bedrag van de opvang bedraagt ruim 85.000 euro. Het COA betaalt daar 20.000 euro van.
De opvang in Woudrichem duurde in totaal zes dagen. De ruim dertig vluchtelingen waren voornamelijk jongeren.
60.000 euro voor beveiliging
Het meeste geld zijn de drie gemeenten kwijt aan de beveiliging van het pand, bijna 60.000 euro. Voor de catering hebben de gezamenlijke gemeenten een rekening gekregen van bijna 10.000 euro.
In een brief aan de drie gemeenteraden wordt ook opgemerkt dat door de opvang het gewone werk van de ambtenaren en dienstverlening aan het publiek in het gedrang kwamen. "Het reguliere werk van verschillende medewerkers bleef liggen."
Niet communiceren via social media
Om over de tijdelijke opvang geen discussie op gang te brengen heeft het team crisiscommunicatie in oktober bewust de keuze gemaakt om niet te communiceren via social media als Twitter en Facebook.
In een raadsinformatiebrief staat te lezen dat de communicatie gebeurde via mail en persberichten, maar ook dat bij een volgende gelegenheid persoonlijk contact met de omwonenden eventuele zorgen eerder kan wegnemen.
WOUDRICHEM - De tijdelijke opvang van 32 jonge asielzoekers in Woudrichem, in oktober van dit jaar, heeft de drie samenwerkende gemeenten ruim 65.000 euro gekost. Werkendam, Aalburg en Woudrichem boden tijdelijk onderdak aan in een leegstaand pand van de Rabobank in Woudrichem. Het totale bedrag van de opvang bedraagt ruim 85.000 euro. Het COA betaalt daar 20.000 euro van.
De opvang in Woudrichem duurde in totaal zes dagen. De ruim dertig vluchtelingen waren voornamelijk jongeren.
60.000 euro voor beveiliging
Het meeste geld zijn de drie gemeenten kwijt aan de beveiliging van het pand, bijna 60.000 euro. Voor de catering hebben de gezamenlijke gemeenten een rekening gekregen van bijna 10.000 euro.
In een brief aan de drie gemeenteraden wordt ook opgemerkt dat door de opvang het gewone werk van de ambtenaren en dienstverlening aan het publiek in het gedrang kwamen. "Het reguliere werk van verschillende medewerkers bleef liggen."
Niet communiceren via social media
Om over de tijdelijke opvang geen discussie op gang te brengen heeft het team crisiscommunicatie in oktober bewust de keuze gemaakt om niet te communiceren via social media als Twitter en Facebook.
In een raadsinformatiebrief staat te lezen dat de communicatie gebeurde via mail en persberichten, maar ook dat bij een volgende gelegenheid persoonlijk contact met de omwonenden eventuele zorgen eerder kan wegnemen.
Abonneren op:
Posts (Atom)